Każde spotkanie ze sztuką Grigory’a Sokolova to przeżycie niemal mistyczne – grający często przy wygaszonych światłach rosyjski artysta słynie z interpretacji maksymalnie skupionych na emocjonalnym, wyrazowym przekazie muzyki, stroniących od czystej wirtuozerii, popisu. Instrument i technika zdają się wówczas znikać – słuchacz zostaje sam na sam z dźwiękami, mając poczucie, że tak właśnie brzmieć musiały w umyśle tworzącego dzieło kompozytora.

Absolwent konserwatorium w Leningradzie występuje od dwunastego roku życia. Już jako 16-latek został laureatem I nagrody Konkursu im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie. Występuje z recitalami w najbardziej prestiżowych salach koncertowych świata, prezentując zawsze oryginalne, autorskie programy. Choć technika artysty jest fenomenalna (uważany bywa za najwybitniejszego z żyjących pianistów) to jego interpretacje stronią od powierzchownej efektowności, są wysoce intelektualne, analityczne, często wydobywają z dzieł nieodkryte dotąd cechy ich brzmienia lub struktury. Sokolov pozostaje wierny określonemu kręgowi repertuarowemu, grywając z upodobaniem utwory barokowe (Couperin, Bach), wspaniale interpretując Beethovena, Schuberta, Brahmsa, kompozytorów rosyjskich oraz – oczywiście – Chopina. U tego ostatniego interesuje go przede wszystkim liryzm i poetycka ekspresja, którą oddaje swą grą w sposób niezrównany.

Koncertował z najsłynniejszymi zespołami symfonicznymi świata, jest też artystą dobrze znanym polskiej publiczności. W roku 2002 został laureatem Nagrody Chopinowskiej ustanowionej w 1998 r. przez Międzynarodową Fundację im. Fryderyka Chopina.

Marcin Majchrowski