Rodzaj koncertu: Symfoniczne, oratoryjne, chóralneSala: Koncertowa
Abonament: C2 - Koncerty symfoniczne, Z2 - Złoty abonament
Cena: 25, 35, 45, 50, 60 zł
Anton Schindler, wczesny biograf Beethovena (nie zawsze wszakże dobrze dokumentujący swe informacje) sugerował, że niezwykle oryginalny Koncert potrójny na trio fortepianowe i orkiestrę powstał (1803) z myślą o arystokratycznym uczniu kompozytora, młodym arcyksięciu Rudolfie, który miał być wykonawca partii fortepianu. Historia jednak milczy o jego ewentualnym udziale w wykonaniu. Błyskotliwe, pełne elegancji i wdzięku dzieło daje okazje popisu całej trójce solistów, a wieńczy je przepiękny polonez, jeden z niewielu w twórczości Beethovena. Taniec ten od czasów unii polsko-saskiej należał do ulubionych w całej Europie muzycznych symboli królewskiego majestatu, co zdaje się potwierdzać sugestie Schindlera.
Frederick Delius reprezentuje grono dość licznych brytyjskich kompozytorów wciąż znacznie bardziej popularnych w ojczyźnie, niż poza nią. Jego oryginalny muzyczny talent ukształtowały młodzieńcze doświadczenia zdobywane w USA, Niemczech i Francji, a początkowo nieco eklektyczny styl przekształcił się w bardzo indywidualny idiom, nie dający się łatwo zaszeregować w ramy żadnego ze współczesnych mu nurtów. Urodziwe The Songs of Farewell do słów Walta Whitmana, po mistrzowsku łączące deklamacyjny śpiew chóru z subtelnie brzmiącą orkiestrą są przykładem późnej twórczości Deliusa, operującej silnie schromatyzowanym, harmonicznie bardzo intrygującym językiem muzycznym.
Młodzieńcze kompozycje Arvo Pärta, sprzed czasów rozwinięcia przez niego charakterystycznego stylu tintinnabuli są dziś dość mało znane – Credo z 1968 r. zostało uznane w Związku Sowieckim (w którym tworzył w młodości estoński kompozytor) za utwór prowokacyjny i objęte zakazem wykonywania. Utwór nie jest opracowaniem mszalnego wyznania wiary, lecz stanowi kompilację różnych tekstów religijnych, muzyka zaś łączy środki brzmieniowo i strukturalnie zaawansowane z ciekawym dialogiem z tradycją, poprzez cytat z bachowskiego Preludium C‑dur otwierającego cykl Das wohltemperierte Klavier.
Koncert współorganizowany i współfinansowany w ramach programu Instytutu Muzyki i Tańca "Artysta - rezydent"
