II Symfonią c-moll Gustav Mahler rozpoczął nowy rozdział swej twórczości, powracając do beethovenowskiej koncepcji symfonii z wokalnym finałem, po którą sięgnął także w dwóch kolejnych dziełach tego gatunku – za każdym razem bardzo odmiennie. O ile Druga i Czwarta korzystają z dość tradycyjnej czteroczęściowej architektoniki, to Trzecia ma strukturę bardziej złożoną – jest sześcioodcinkowa, przy czym monumentalna część pierwsza (apoteoza piękna i potęgi natury) stanowi rodzaj introdukcji do pięciu kolejnych, które tworzą równoważący ją cykl. Zgodnie z zasugerowanym przez kompozytora programem, począwszy od części IV do symfonii wprowadzane są środki wokalne: orkiestrowa pieśń i odcinki chóralne do tekstów Nietzschego oraz – szczególnie przez Mahlera umiłowanego – zbioru niemieckiej poezji ludowej Des Knaben Wunderhorn.

Choć VIII Symfonia wymaga jeszcze większego aparatu wykonawczego, to właśnie Trzecia jest największa rozmiarami w Mahlerowskiej spuściźnie i należy do tych dzieł, które samodzielnie wypełniają program koncertowego wieczoru. Olśniewający symfoniczny fresk kontemplujący universum natury i ludzkiego losu usłyszeć można – z uwagi na skalę trudności – rzadziej niż inne symfonie Mahlera i to jeden z powodów, dla których warto wybrać się na ten koncert.

Kolejnym jest osoba dyrygenta, Jacka Kaspszyka, którego interpretacje dzieł wiedeńskiego neoromantyka zawsze zaskakują oryginalnością i zachwycają doskonałym zrozumieniem złożonych emocji przekazanych na kartach potężnych partytur. Pamiętne wykonanie II Symfonii pod jego batutą w ubiegłym sezonie, po raz pierwszy w historii Filharmonii transmitowane było w internecie.

/Piotr Maculewicz/

Ceny biletów: 50, 60, 80, 90, 100 zł