UWAGA ZMIANA SOLISTY W KONCERCIE 3 GRUDNIA
Z powodu nagłej choroby w partii Narratora (Le Recitant) nie wystąpi Donald Litaker, zastąpi go tenor Eric Huchet. Za zaistniałą zmianę przepraszamy.

Oratorium, które swój rozkwit przeżywało w XVIII w., w kolejnym stuleciu uległo kryzysowi – uznawano, że arcydzieła Haydna stanowią jego ukoronowanie, a w źle przyjętej kompozycji Chrystus na górze oliwnej Beethovena upatrywano dowodu iż forma ta się przeżyła. Jednak po latach podjęto udane próby wskrzeszenia jej w nowych kontekstach i z użyciem nowych środków wyrazu. Wielkie oratoria Mendelssohna, Paulus i Elias do dziś utrzymując się w repertuarze, podczas gdy skomponowane kilka lat po sukcesie drugiego z wymienionych Dzieciństwo Chrystusa Berlioza wciąż pozostaje bardziej popularne w jego ojczyźnie (gdzie często wykonuje się je w okresie świąt Bożego Narodzenia) niż poza jej granicami. Tym bardziej warto docenić nieczęste polskie wykonanie.

Na trilogie sacrée, jak określił ją autor, składają się trzy wielkie obrazy wysnute z ledwie kilku zdań Ewangelii św. Mateusza i dopełnione rozbudowaną apokryficzną fabułą: Sen Heroda – Ucieczka do Egiptu – Przybycie do Sais. Historię opowiada narrator, a jej osobami są Matka Boża, Józef oraz Herod (główny zaś Bohater jako niemowlę – milczy). Co ciekawe, u genezy tego dzieła leżał pewien żart muzyczny – Berlioz przerobił swój organowy utwór L'adieu des bergers na chór, który ogłosił jako odnalezione dzieło kompozytora nazwiskiem Ducré (w istocie fikcyjnego), a następnie dworował sobie z pochwał, jakie zbierał ów „zapomniany starofrancuski mistrz” wśród krytyków, dla samego Berlioza na ogół niełaskawych. Później, w 1852 r. wokół tego (do dziś popularnego jako osobna kompozycja) chóru powstało drugie ogniwo trylogii, a jego sukces przesądził o rozwinięciu konceptu do postaci pełnego znanego dziś oratorium. Należało ono do najlepiej przyjętych kompozycji Berlioza, za życia raczej niedocenianego przez francuskie audytorium.