Nazwa „kwartet” kojarzy się przede wszystkim z klasycznym kwartetem smyczkowym, a przecież już wcześniej muzykowanie w czteroosobowych grupach cieszyło się dużą popularnością. W zapowiadanych koncertach cztery zespoły przedstawią utwory od średniowiecza po romantyzm, tym samym pokazując różne oblicza kwartetowego grania.

Dziwny kwartet czyli 4=3

Głównym gatunkiem barokowej „musica da camera”, a więc muzyki dworskiej, komnatowej była sonata triowa. Miała niewielkie rozmiary, najczęściej czteroczęściową budowę i zawsze trzygłosową obsadę: dwoje solistów i basso continuo – charakterystyczny dla barokowego stylu akompaniament realizowany zazwyczaj przez klawesyn i violę da gamba. Taką też typową postać mają sonaty triowe Corellego i Bacha, które mimo wielu podobieństw różni indywidualny styl ich wielkich twórców. Natomiast VI Kwartet Paryski Telemanna i Sonata Guillemaina są utworami nowatorskimi, albowiem zostały napisane a quattro, a więc dla trójki solistów – fletu traverso, skrzypiec, wiolonczeli i basso continuo. Jak twierdzą specjaliści, ta nietypowa dla baroku czterogłosowa obsada zapowiedziała powstanie klasycznego kwartetu. Twórczość Telemanna i Guillemaina przypadła na okres przejściowy pomiędzy barokiem i klasycyzmem, reprezentuje więc styl galant. Warto dodać, iż VI Kwartet Paryski Telemanna, napisany w 1738 roku w Paryżu, ma postać suity o ilustracyjnym charakterze. O tym, jak śpiewna, ale zarazem taneczna, pełna wirtuozerii i kolorystycznych efektów jest muzyka dworska mistrzów późnego baroku, przekonają nas interpretacje młodych muzyków z Paryża. Anna, Louis, Robin i Jean poznali się podczas studiów w konserwatorium muzycznym. Połączyła ich przyjaźń i miłość do dawnej muzyki. Jak napisali na swojej stronie internetowej, tą miłością pragną się dzielić z jak najszerszą publicznością.

/Urszula Oleksiak/

Ceny biletów: 15 zł (młodzież szkolna, studenci do 26 roku życia, na podstawie dokumentu uprawniającego do zniżki), 30 zł (dorośli).